Είναι με απλά λόγια μια απροσδόκητη αποτυχία ή πολύ χαμηλή επίδοση στην ανάγνωση και τη γραφή, που δε δικαιολογεί η ηλικία, οι εκπαιδεύτηκες ευκαιρίες και το νοητικό επίπεδο του παιδιού.
H Δυσλεξία είναι μια μαθησιακή δυσκολία που εξακολουθεί να προκαλεί διαφωνίες, αμφιβολίες και σύγχυση λόγω κυρίως της ελλιπούς γνώσης των αιτιών που τη δημιουργούν.  Μια δυσκολία που συνεπάγεται προβλήματα εκπαιδευτικά, ψυχολογικά και κοινωνικά που επηρεάζουν διάφορες πλευρές της προσωπικότητας και της εξέλιξης του παιδιού.
Είναι ένα πρόβλημα που δυσκολεύονται πολύ να κατανοήσουν και συνεπώς να δεχτούν και  να αντιμετωπίσουν οι γονείς και  οι εκπαιδευτικοί της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Στην εφηβεία οι δυσλεξικοί μαθητές αποτελούν μια εξαιρετικά ανομοιογενή ομάδα. Σχεδόν κανένας τους δεν παρουσιάζει τις ίδιες δυσκολίρες με τον άλλον. Το μόνο κοινό χαρακτηριστικό τους είναι η ιδιαιτερότητα της Δυσλεξίας.
 Κάθε δυσλεξικό παιδί μπαίνει στη θυελλώδη περίοδο της εφηβείας έχοντας ξεπεράσει άλλο λίγα, άλλο πολλά, άλλο τα πιο βασικά κι άλλο τα πιο ασυνήθιστα από τα πολυπληθή συμπτώματα της δυσλεξίας. Η εικόνα λοιπόν που σχηματίζει ο καθηγητής για το δυσλεξικό μαθητή, του δημιουργεί σύγχυση όσο αφορά στη φύση και στην έννοια της δυσλεξίας, στις δυνατότητες και στα προβλήματα του δυσλεξικού. «Αφού το παιδί δεν αντιστρέφει πλέον γράμματα ή συλλαβές, αφού η ομιλία του είναι σωστή και ώριμη, αφού διακρίνει το αριστερά από το δεξιά, αφού δεν είναι υπερκινητικό, δεν μπορεί παρά να έχει ξεπεράσει αυτή την μαθησιακή Δυσκολία.

Τα περισσότερα δυσλεξικά παιδιά μπαίνουν στην εφηβεία έχοντας τη γεύση της σχολικής αποτυχίας και της απόρριψης, το συναίσθημα της ανασφάλειας, το φόβο για το αύριο την επαγγελματική αποκατάσταση, το παράπονο πως η προσπάθειά τους σπάνια αμείβεται.

Αρκετά, αφήνουν πίσω τους την παιδική ηλικία έχοντας καταλάβει και δεχτεί το πρόβλημά τους. 'Έρχονται στο γυμνάσιο μ' ενθουσιασμό κι αισιοδοξία, για να διαπιστώσουν σύντομα πως αδυνατούν ν’ ανταποκριθούν στις απαιτήσεις και τις προσδοκίες του καθηγητή, στις διδακτικές του μεθόδους, στην ακαμψία των εκπαιδευτικών τεχνικών και στρατηγικών του.

 Οι γονείς δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να στηρίξουν και να υποστηρίξουν το παιδί. Η συνεργασία τους με τον καθηγητή αυξάνει το άγχος και την ένταση που υπάρχει συχνά μεταξύ παιδιού και οικογένειας, μ' αποτέλεσμα να συσσωρεύονται τα εκπαιδευτικά και ψυχολογικά προβλήματα δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο.
Έχουμε έτσι μια μαθησιακή δυσκολία που οδηγεί σε σχολική αποτυχία, σε ανασφάλεια, σε εγκατάλειψη της προσπάθειας για μάθηση, σε απογοήτευση του καθηγητή, σε απόρριψη του μαθητή σε τροφοδότηση των εφηβικών προβλημάτων, σε επαναστατικότητα και διαταρακτική συμπεριφορά, σε μεγαλύτερη απόρριψη του παιδιού, σε περισσότερες μαθησιακές δυσκολίες. 'Έχουμε ένα νοήμονα μαθητή με σκέψη λογική, που πρώτος αυτός, αδυνατεί να καταλάβει το «γιατί» του προβλήματός του.